Ποιοί είμαστε

Ο «Αιγίλοπας», Δίκτυο για την Βιοποικιλότητα και την Οικολογία στη Γεωργία ιδρύθηκε το 2004. Είμαστε μία ελληνική, αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία που δραστηριοποιείται, με τη συνεργασία και επιμέλεια των Εστιακών Σημείων που έχουμε δημιουργήσει σε διάφορες περιοχές σε όλη την Ελλάδα. Η έδρα μας βρίσκεται στα Άνω Λεχώνια Βόλου.

Όραμα μας είναι η καλλιέργεια τοπικά προσαρμοσμένων ποικιλιών (παραδοσιακών ή από επιλογή και εξέλιξή τους στο χωράφι), που αποτελεί βασικό στοιχείο παραδοσιακής και συνάμα οικολογικής γεωργικής πρακτικής. Το τελικό γεωργικό προϊόν, πρέπει να είναι ασφαλές, ποιοτικό και δίκαιο τόσο για τον γεωργό όσο και για τον πολίτη, και να έχει παραχθεί με σεβασμό στο περιβάλλον και την οικονομία της φύσης. Ο αγρός, πιστεύουμε είναι εκείνο το αγροοικοσύστημα που αντί να συμβάλει στην σπατάλη φυσικών πόρων και στο φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής, πρέπει, μέσω και του κατάλληλου σπόρου και διαχείρισης να αποτελεί μέρος της λύσης στην αντιμετώπισή της. Για την επίτευξη του οράματος αυτού, εργαζόμαστε συστηματικά για τη διάσωση, διατήρηση και αναπαραγωγή κατάλληλων σπόρων και ποικιλιών για βιοκαλλιέργεια, ενώ παράλληλα συνεργαζόμαστε με ερευνητικά ιδρύματα και άλλους φορείς (γεωργών, επαγγελματιών, πολιτών,αυτοδιοίκηση) τόσο σε τοπικό, εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο.

Ο ΑΙΓΙΛΟΠΑΣ δημιουργήθηκε από μια ομάδα ανθρώπων που ήδη από τη δεκαετία του ’90 ασχολούνταν με την οικολογική γεωργία και τις τοπικές-παραδοσιακές ποικιλίες, κάτι πρωτόγνωρο για την Ελλάδα τότε. Η οργάνωση αποτελεί ουσιαστικά ανασύσταση του Δικτύου Διατήρησης και Ανταλλαγής Ντόπιων Ποικιλιών Φυτών και Αυτοχθόνων Φυλών Ζώων του Εργαστηρίου Οικολογικής Πρακτικής Θεσσαλονίκης, που ως κύρια δράση είχε την προώθηση της οικολογικής γεωργίας στη χώρα. Ο Αιγίλοπας, σήμερα, είναι οργάνωση βιοκαλλιεργητών, επιστημόνων, πολιτών και ομάδων που στηρίζουν και συμφωνούν με το έργο μας.

Η ανάδειξη της σημασίας των παραδοσιακών ποικιλιών και της παραδοσιακής γεωργικής γνώσης, αλλά και η αποκατάσταση και προσαρμογή τους στη σύγχρονη γεωργική πρακτική ως κοινά αγαθά .

Η ανάπτυξη νέων ποικιλιών προσαρμοσμένων στις τοπικές εδαφοκλιματικές συνθήκες και την οικολογική γεωργία με διαφανή, συμβατό με τη φύση τρόπο και με τη συμμετοχή του γεωργού.

Η ενίσχυση του ρόλου των γεωργών στη διατήρηση και διαχείριση των γενετικών πόρων, καθώς και η διασφάλιση των δικαιωμάτων που απορρέουν από διεθνείς συνθήκες για τη δίκαιη και ισότιμη κατανομή των οφελών που προκύπτουν από τη χρησιμοποίηση των φυτογενετικών πόρων και της παραδοσιακής γνώσης.